Erkenning van voorechtelijk kind ná huwelijk

In het vorige blog zagen we, dat voorechtelijke kinderen onterecht zijn erkend door bruidegom en bruid na het huwelijk. De erkenning was wel mogelijk geweest, maar niet door een akte van erkenning, maar door brieven van wettiging. Bij Hubertus, de zoon van de ongehuwde moeder Geertruda Otjens liep het anders.
Hij wordt eerst na het huwelijk van de moeder erkend en vervolgens door brieven van wettiging gewettigd door de moeder en haar echtgenoot.
Hubertus is op 17 december 1879 te Sint-Michielsgestel geboren als zoon van Geertruda Otjens:

In de marge van de akte zijn twee kantmeldingen geplaatst, één betreffende een erkenning, en één betreffende een wettiging, waarover zo meteen meer. De moeder Geertruda Otjens trouwt op 2 september 1881 te Sint-Michielsgestel met Adrianus Venrooij. Haar voorechtelijke zoon wordt niet erkend bij dat huwelijk:

Haar zoon wordt alsnog door haar en haar echtgenoot erkend ruim 5 jaar na het huwelijk, op 10 maart 1887 te 's-Hertogenbosch:

En dat had eigenlijk niet gemogen. Men heeft dat later geconstateerd getuige de kantmelding in de akte van erkenning, die verwijst naar een brief van wettiging, die pas opgemaakt is in 1898 bij Koninklijk Besluit!:

De erkenning in 1887 heeft dus ten onrechte plaatsgevonden. Pas sinds 1898 heeft Hubertus dus als achternaam Venrooij!

Eerst erkenning van kind door vader, daarna door moeder en vervolgens wettiging door moeder

Een bepaald niet alledaags geval deed zich voor bij de twee kinderen van de ongehuwde moeder Petronella Klerks te Deventer. Petronella Klerks bevalt op 10 april 1869 te Deventer van een zoon Johannes Hendrikus:

Eén van de getuigen is Wilhelmus Jansen, van beroep hoefsmid, 25 jaar. De akte bevat twee kantmeldingen. Uit de eerste blijkt dat Wilhelmus Jansen (zoals later zal blijken dezelfde als de getuige) deze zoon als de zijne heeft erkend bij notariële akte van 25 maart 1871. De tweede kantmelding verwijst naar een brief van wettiging waarbij het kind wordt gewettigd niet door de ouders, maar door de moeder!, waarover later meer. Petronella Klerks bevalt op 5 maart 1871 te Deventer van een tweede kind, Hendrika Gerarda Poulina. De akte bevat dezelfde twee kantmeldingen als die van 1869. Ook nu is Wilhelmus Jansen, hoefsmid, inmiddels 27 jaar, getuige:

Wat de geboorteakten van de kinderen niet vermeldt, is, dat beide kinderen op 21 juni 1871 te 's-Hertogenbosch, waar de moeder dan woont, door haar als de hare worden erkend:

Enkele maanden na deze erkenning worden de kinderen bij brieven van wettiging op 25 september 1871 door de moeder gewettigd:

De brieven van wettiging zijn ingeschreven in het huwelijksregister van 's-Hertogenbosch. Het komt niet zo heel vaak voor, dat de moeder van een kind haar kind wettigt bij brief van wettiging. Dochter Hendrika Gerarda Poulina overlijdt op 21 oktober 1878 te 's-Hertogenbosch. Haar vader is dan al overleden, haar moeder woont te Rotterdam:

Petronella Klerks trouwt op 17 september 1879 te Rotterdam met Johannes Hermanus Groenewoud, bij welk huwelijk zoon Petrus Nicolaas Antonius geboren Rotterdam 28 februari 1879 wordt erkend:

De bruid is volgens deze akte niet eerder gehuwd geweest.
Haar zoon Johannes Hendrikus Jansen trouwt op 5 mei 1897 te Rotterdam met Wilhelmina Clara Roels:

Uit de bijlagen bij de huwelijksakte blijkt dat zijn vader op 28 maart 1871 ongehuwd! te Deventer is overleden:

De overlijdensakte van Wilhelmus Jansen vermeldt, dat hij 27 jaar oud is, van beroep hoefsmid en geboren te Rosmalen, zoon van Johannes Theodorus Jansen en Hendrika Strijbosch:

Wilhelmus Jansen is dus drie dagen na de erkenning van zijn beide kinderen overleden. Petronella Klerks heeft waarschijnlijk wel plannen gehad om met hem te trouwen, maar daar is het door zijn voortijdig overlijden niet van gekomen.