Kinderen van ongehuwde moeder Jannetje Riksen te Middelburg worden bij haar twee huwelijken erkend

Jannetje Riksen trouwt twee keer te Middelburg. Bij haar eerste huwelijk in 1823 worden vier van haar voorechtelijke kinderen erkend. Zij wordt nog geen jaar later weduwe, krijgt als weduwe in 1827 een onwettig kind, dat later wordt erkend in 1828 door haar tweede echtgenoot. Jannetje Riksen trouwt op 20 november 1823 te Middelburg met de weduwnaar Pieter Esteve:

Bij dat huwelijk worden vier kinderen, geboren in de jaren 1819, 1821, 1822 en 1823 erkend en dat is toegestaan, immers Hendrina Hendrika Broere, de eerste echtgenote van de bruidegom,  overleed reeds op 3 september 1815 te Vlissingen;

Pieter Esteve overleed, nog geen jaar na zijn tweede huwelijk, op 16 oktober 1824 te Middelburg:

Enkele jaren later wordt zijn weduwe op 20 augustus 1827 ongehuwd moeder te Middelburg van een dochter Johanna:

Deze dochter wordt erkend door Jacob van Zweeden, de tweede echtgenoot van Jannetje Riksen, met wie zij op 16 oktober 1828 te Middelburg trouwt:

Weduwen die snel hertrouwen

Weduwen konden vroeger niet snel na het overlijden van hun echtgenoot hertrouwen. Het zou namelijk mogelijk kunnen zijn, dat de weduwe zwanger was van haar overleden man. Voor jonge weduwen gold een wachttijd van 9 maanden. Voor oudere weduwen, d.w.z. 55 jaar of ouder, gold een wachttijd van zes maanden, om de eerbaarheid een plaats te geven, zoals het egtreglement vermeldt. Nu volgen twee voorbeelden van weduwen, die snel hertrouwen, een oudere weduwe en een jongere weduwe. Op 16 januari 1717 trouwen voor de predikant en op dezelfde dag ook voor de pastoor te Schijndel: Jacobus van Tienen en Gijsberdina van Kessel. Jacobus van Tienen wordt op 11 februari 1741 te Schijndel begraven, zijn vrouw zonder kinderen nalatend (DTB 18 Schijndel):

Jacobus'weduwe hertrouwt op 23 juli 1741 te Schijndel voor de schepenen met de weduwnaar Hendrik Daelemans. Zij verklaart tussen de 56 en 57 jaar oud te zijn en ongeveer 7 maanden weduwe te zijn (dat klopt dus niet!, zij was pas vijf maanden weduwe)(DTB 24 Schijndel):

Het tweede voorbeeld betreft Theodora (ook genoemd Dirkske) Jansen die op 29 november 1716 te Dinther voor de pastoor trouwt met Leonardus Jansen van Osch. Na hun huwelijk vestigen zij zich te Nuland. Aldaar overlijdt Leonardus Jan (Teunissen) van Osch op 14 september 1724, hij wordt op 17 september 1724 aldaar begraven, vrouw en kinderen nalatend (DTB 1 en DTB 3 Nuland):

Weduwe Theodora heeft blijkbaar al snel na het overlijden van haar man huwelijksplannen, maar dat gaat zo maar niet. Zij vraagt aan de schepenen van Nuland toestemming om binnen negen maanden na het overlijden van haar echtgenoot te mogen hertrouwen. Zij verklaart tevens, dat zij niet is bezwangerd door haar overleden echtgenoot (DTB 5 Nuland):

Nadat de toestemming is verkregen, staat niets een tweede huwelijk voor haar meer in de weg, op 28 januari 1725 trouwt zij voor de predikant in Geffen met Goyaert van Swanenbergh (DTB 3 Geffen):