Begraven in 's-Hertogenbosch, maar elders overleden

Een enkele maal blijkt uit overlijdensregisters, dat een bepaalde persoon niet is begraven in de plaats, waarin hij/zij is overleden. Nu volgen enkele voorbeelden van personen, die in 's-Hertogenbosch zijn begraven, maar daar niet zijn overleden. Op 16 augustus 1840 overleed te Empel: Louise Gertruide Caroline de Bergh, oud ruim zes maanden. Uit de kantmelding bij de akte blijkt dat zij begraven is te 's-Hertogenbosch:

In het overlijdensregister van 's-Hertogenbosch van 1840 zijn enkele akten ingeplakt, waarin vermeld wordt hoe de kist eruit zag en welke kleding de overledene aan had:

Enkele van de hierboven vermelde akten zijn ook ingeplakt in het overlijdensregister van Empel van 1840.

Op 15 maart 1844 overleed te Oudheusden Johanna Gijsberta Plevier, weduwe van Charles Ernst August van Bunge:

De akte bevat geen kantmelding. Toch blijkt uit het overlijdensregister van 's-Hertogenbosch van 1844 dat zij te 's-Hertogenbosch is begraven:

De oude achternaam weer terug: Van Palstring naar Hallau, dan Hallo en dan weer Palstring (2)

Margarethe Emilie Reusch overleed op 30 juni 1929 te Delft volgens een advertentie in de Delftsche Courant van 2 juli 1929:

Haar weduwnaar Herman Sijbrand Hallo overleed te Bennebroek op 26 augustus 1966 volgens een advertentie in het Algemeen Handelsblad van 30 augustus 1966:

Uit deze advertentie blijkt, dat de overledene Hallo heet, maar zijn zoons Palstring. Er moet dus tussen 1929 en 1966 een naamswijziging hebben plaatsgehad.

In 1954 wordt één van de zoons vader volgens een advertentie in het Algemeen Handelsblad van 21 september 1954:

En dan luidt de achternaam nog Hallo.

De naamswijziging moet dus hebben plaatsgehad tussen 1954 en 1966. Zoon Dolf Arnold overlijdt op 10 januari 2003 te 's-Hertogenbosch (advertentie Brabants Dagblad van 17 januari 2003):

En op 10 december 2005 overlijdt zoon Hans Herman te Apeldoorn (advertentie Telegraaf 17 december 2005):

Volgens onderstaande aankondiging heeft de naamswijziging van Hallo in Palstring in oktober 1959 plaatsgevonden:

De oorspronkelijke achternaam was Palstring, die in 1751 is gewijzigd in Hallau, welke naam later is verbasterd tot Hallo. In 1959 keert de oude naam Palstring weer terug.

De oude achternaam weer terug: Van Palstring naar Hallau, dan Hallo en dan weer Palstring (1)

Het gebeurt niet heel vaak, dat bij een familie, die al een echte achternaam heeft, die achternaam twee keer gewijzigd wordt en vervolgens de oorspronkelijke achternaam weer wordt gebruikt. Dat gebeurde bij de familie Hallo, eerder Palstring geheten. Op 8 juli 1803 gingen in Amsterdam in ondertrouw: Johannes Hallo, van Borgestijnfort (lees Burgsteinfurt) en Johanna Peelman:

Johannes Hallo overleed op 21 januari 1849 te Amsterdam:

De namen van zijn ouders worden helaas niet in de overlijdensakte vermeld.

Hun zoon Johannes Hallo trouwt op 25 februari 1836 te Amsterdam met Alberta Margreta Adama:

Hun zoon Johannes Jacobus Hallo trouwt op 16 juli 1868 te Sneek met Anna Hoekstra:

Hun zoon Herman Sijbrand Hallo trouwt op 19 april 1919 te Köningsfeld met Margarethe Emilie Reusch; een afschrift van de huwelijksakte is in 1919 ingeschreven in het huwelijksregister van Delft:

Uit dit huwelijk zijn volgens de collectie gezinskaarten van Delft drie zoons geboren:

(wordt vervolgd)

Overleden in 's-Hertogenbosch, maar elders begraven

Is dat nu zo bijzonder, hoor ik u al zeggen. Nee, dat is het niet. Maar wat het wel bijzonder maakt, is dat er in de marge van de overlijdensakte een aantekening wordt vermeld over het elders begraven.

Op 23 oktober 1814 overleed Jan Baptiste Verheijen te 's-Hertogenbosch. De eerste aangever van het overlijden is Franciscus Xaverius Verheijen. In de marge van de overlijdensakte is vermeld: "hebbende de eersten comparant aan ons te kennen gegeven voornemens te zijn het ligchaam van wijlen zijn vader, in deze acte vermeld te transporteren naar Bokhoven om aldaar begraven te worden".

Op 30 juli 1818 overleed te 's-Hertogenbosch Francus van Gameren, echtgenoot van Adriana Lavender. In de marge van de akte is vermeld:"hebbende de weduwe van den overledenen te kennen gegeven voornemens te zijn het ligchaam van den overledenen, in deze acte vermeld te doen transporteren naar Herp (lees Herpt) om aldaar begraven te worden".

Op 24 december 1820 overleed Jonkheer Jacob van der Dussen te 's-Hertogenbosch, echtgenoot van Henriette Wilhelmina Neumann. In de marge van de akte staat vermeld, dat de weduwe van de overledene haar man wil begraven te Gouda.

In de akte staat als overlijdensjaar 1821, dat is onjuist. In het overlijdensregister van
's-Hertogenbosch van 1820 is in de akten ingeschreven vanaf 26 december abusievelijk als overlijdensjaar 1821 vermeld in plaats van 1820.
In enkele bijlagen, ingeplakt in het overlijdensregister van 's-Hertogenbosch van 1820 is te lezen, hoe de kist eruit zag, waarin de overledene lag, en welke kleding de overledene aan had:

Op 10 juni 1821 overleed te 's-Hertogenbosch Franc van der Burgh van Spieringshoek. In de marge wordt vermeld, dat de overledene begraven zal worden in Delft:

Ook nu is in enkele bijlagen, ingeplakt in het overlijdensregister van 's-Hertogenbosch van 1821 te lezen, hoe de kist eruit zag, waarin de overledene lag, en welke kleding de overledene aan had:

Moeder en haar twee volwassen kinderen overlijden vrijwel gelijktijdig

Susanna Hoesinger overleed op 4 september 1849 te 's-Hertogenbosch als weduwe van Petrus Mandingers:

Op dezelfde dag overleed haar dochter Johanna Christina Mandingers, oud 31 jaar:

En één dag later overleed op 5 september 1849 haar zoon Lambertus Mandingers, oud 28 jaar:

De aangifte van de drie overlijdens geschiedde door de directeur van het Ziekengasthuis en de ziekenvader in het Ziekengasthuis. Moeder en haar zoon en dochter zijn dus waarschijnlijk in het ziekenhuis overleden. De doodsoorzaak zal vermoedelijk cholera zijn geweest. Rond het tijdstip van hun overlijden was er een choleraepidemie, zoals blijkt uit een artikel in het Provinciaal Dagblad van Noord-Brabant van 17 augustus 1849:

Geboren in een Bossche kazerne

's-Hertogenbosch is eeuwenlang een garnizoensstad geweest. Er waren zeven kazernes: Maagdenhuis,  Marechausséekazerne, Berewoutkazerne, Jacobskazerne, Citadel, Mortelkazerne en Tolbrugkazerne. In die kazernes zijn tot aan het begin van de 20e eeuw vele kinderen geboren. Maar aan alles komt een eind. Nu volgen de zeven kinderen, die voor zover bekend, elk als laatste in één van die kazernes werden geboren.

Op 28 april 1887 werd in het Maagdenhuis aan de Diepstraat geboren: Anne Christiaan Bernard de Vries:

Hij overleed aldaar op 13 februari 1888.

Op 6 mei 1889 werd in de Citadel (de huidige huisvesting van het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC)) Johannes Hubertus Haentjens geboren:

Hij overleed op 19 oktober 1889 in dezelfde kazerne.

Op 26 december 1890 werd in de Tolbrugkazerne Bernardus Hendrikus Hubertus van den Dolder geboren:

Hij trouwde op 1 juli 1915 in zijn geboortestad 's-Hertogenbosch met Paulina Adriana van de Pol.  Zijn vader was toen sergeant-majoor en woonde te Oisterwijk.

Op 27 september 1892 werd in de Jacobskazerne Cornelis Johannes Michel Jamin geboren:

Hij trouwde op 29 april 1924 te Schijndel met Theodora Helena Maria Bos. Zijn vader woonde toen te 's-Hertogenbosch en was van beroep boekhouder.

Op 28 oktober 1894 werd in de Marechausséekazerne Maria Gabrielle Joosse geboren:

Zij overleed in dezelfde kazerne op 6 november 1894.

Op 20 oktober 1901 werd in de Berewoutkazerne Helena Petronella Hubertina Walters geboren:

Zij trouwde op 11 juli 1928 te 's-Hertogenbosch met Antonius Petrus Alexander Cornelis Govers. Haar vader was toen al overleden.

Het laatste kind, dat in een kazerne werd geboren was Cornelia Christina Maatje Glerum. Zij werd op 3 augustus 1902 in de Mortelkazerne geboren:

Zij trouwde op 16 februari 1928 te Utrecht met Gerrit Lodewijk de Vries. Haar vader woonde toen zonder beroep te Utrecht. 

Maagdenhuis toegevoegd als zevende kazerne op 30 mei 2024.

 

Een opmerkelijke huisnaam te 's-Hertogenbosch: den Strontpot

De oudste vermelding van het huis den Strontpot dateert van 1768. Op 9 juni 1768 verkoopt Johannes van Keulen een huis genaamd den Strontpot gelegen te 's-Hertogenbosch in de Windmolenbergstraat aan Francis Colen. Het huis is de verkoper aangekomen bij testament van zijn echtgenote Jacoba van Heeswijk (Rechterlijk Archief  's-Hertogenbosch, inv. nr. 1755, folio 205):

De volgende eigenaar is Francis Guljé, medicinae doctor,wonende te Helmond, gehuwd met Johanna Catharina Coolen. Hij wil het huis dat nu omschreven wordt als staande op het Hinthamereind in de Windmolenbergstraat nabij de kapel op 23 juli 1778 aan Geertrui Smits, weduwe van Lambert Lemmens verkopen. Het huis is voornoemde Johanna Catharina Coolen aangekomen bij overlijden van haar oom Francis Coolen. De verkoop gaat echter niet door: Willem Koolen, een bloedverwant van Johanna Catharina Coolen, vernadert het huis op 25 januari 1779, zoals blijkt uit de kantmelding. Hij wordt dus de nieuwe eigenaar van den Strontpot (Rechterlijk Archief  's-Hertogenbosch, inv. nr. 1768, folio 26):

Willem Coolen verkoopt het huis op 13 december 1803 aan Jan Minoretti (Rechterlijk Archief
 's-Hertogenbosch, inv. nr. 1784, folio 238):

Jan Minoretti verkoopt het huis op 16 juni 1807 aan Adrianus van Grinsven. Het huis wordt nu omschreven als huis en erve van ouds genaamd den Strontpot gelegen op het Hinthamereind Windmolenbergstraat bij de kapel gequoteerd D 349 V 372. D 349 is het huisnummer: huisnummer 349 in wijk D. V 372 is het verpondingsnummer van hetzelfde huis te lezen als V D 372. Het register, waarin de verpondingsnummers stonden geregistreerd, waarschijnlijk aangelegd in 1807, is niet bewaard gebleven en was te beschouwen als een voorloper van het kadaster (Rechterlijk Archief  's-Hertogenbosch, inv. nr. 1786, folio 121verso):